„Nú þegar ríki heimsins koma saman til þess að fara yfir árangur liðinni ára við að fylgja hnattrænu samkomulagi um fólksflutninga, stendur alþjóðasamfélagið á krossgötum varðandi fólksflutninga og áhrif þeirra á börn. Á heimsvísu taka útlendingalög og framkvæmd þeirra örum breytingum.
Það sem er í húfi er afar mikilvægt, það er hvort börnum mæti kerfi sem tryggir réttindi þeirra og bestu hagsmuni, eða hvort kerfið valdi börnum skaða, aðskilnaði frá fjölskyldu og skertu aðgengi að vernd.
Það er nauðsynlegt að árétta á þessum tímapunkti þá grundvallarreglu að barnavernd og stjórn útlendingamála eru ekki andstæð markmið. Útlendingayfirvöld, löggæsla og barnavernd geta unnið saman, og styrkt hvert annað, þegar starf þeirra byggir á alþjóðlegum viðmiðum og vernd einstaklinga. Skilvirk stjórnun landamæra getur samrýmst, og verður að samrýmast, aðgerðum sem miða að því að vernda öryggi barna, mannlega reisn þeirra og framtíð.
Við hvetjum aðildarríki til að tryggja að stefna um fólksflutninga og landamæri taki mið af þremur lykilatriðum með hagsmuni barna að leiðarljósi:
- Binda endi á varðhald barna á grundvelli fólksflutninga og beita öðrum úrræðum fyrir börn og fjölskyldur. Varðhald er aldrei það sem er barni fyrir bestu. Ríki eru hvött til að beita öðrum úrræðum sem gera börnum og fjölskyldum kleift að dvelja saman í samfélaginu með viðeigandi málstjórn á meðan mál þeirra eru til meðferðar. Slík úrræði eru öruggari, mannúðlegri og hagkvæmari, og stjórnvöldum jafnframt kleift að afgreiða mál á skipulegan hátt.
- Halda framkvæmd brottflutningsaðgerða utan staða sem eiga að vera öruggir fyrir börn. Börn og fjölskyldur þeirra verða að geta leitað sér læknisþjónustu, menntunar og verndar óttalaus. Brottflutningsaðgerðir eða aðrar aðgerðir á gagnvart útlendingum í eða við skóla, sjúkrahús og aðra opinbera staði setja börn í hættu og grafa undan aðgengi að slíkri þjónustu. Börn eiga aldrei að vera skotmörk aðgerða sem miða að því að handsama þau eða sæta aðgerðum á stöðum þar sem þau eiga að njóta verndar og öryggis.
- Setja einingu fjölskyldunnar í forgang og tryggja vel fjármögnuð úrræði til fjölskyldusameiningar. Aðskilnaður fjölskyldna hefur alvarleg áhrif á öryggi barna, stöðugleika þeirra og þroska. Með fyrirbyggjandi aðgerðum má koma í veg fyrir slíkan aðskilnað þegar stjórnvöld samhæfa vinnu sína þvert á stofnanir og lögsögu. Þegar aðskilnaður á sér stað getur hröð skráning, leit og fjölskyldusameining dregið úr hættu á misnotkun, vanlíðan, langvarandi óvissu og gert fjölskyldum kleift að sameinast á ný, hvort sem er innan sama ríkis eða yfir landamæri. Þegar það samræmist hagsmunum barnsins ætti fjölskyldusameining í öðru landi að fara fram með stuðningi og aðlögun.
Börn fara yfir landamæri af margvíslegum og flóknum ástæðum — til dæmis vegna átaka, fátæktar eða fjölskyldusameiningar. Að virða réttindi þeirra er ekki hindrun í vegi skilvirkrar stefnu í málefnum útlendinga; heldur grunnurinn að stefnu sem er mannúðleg, lögmæt og sjálfbær. UNICEF hvetur öll aðildarríki til að skuldbinda sig með skýrum hætti til að vernda börn á flótta og með því að samþætta réttindi barna í stefnu um fólksflutninga og landamærastjórnun, sýna fram á að hægt sé að stjórna fólksflutningum með þeim hætti að börn njóti verndar.“